Bizim Çocuklar Bizim Gazete Haber Sitesi, Haberler, Son Dakika, Güncel, Siyaset, Politika, Alevi Haberleri, Alevionline

Arkadaşlık, dostluk gibi kavramların çok ucuzladığı; bunların yerini yılışık bir "kankalık" edebiyatının aldığı günlerden geçiyoruz. Bugünler, zor günler. Oysa bizim aldığımız kültür, geldiğimiz yollar; bu kankalık edebiyatının pek geçer akçe olmadığı yerlerdi. "Arkadaşım" dediğin insanı bir daha bırakamayacağın, bırakırsan da insan içine çıkamayacağın yollardan geçtik. Birine "arkadaşımdır" dediğinde, hastalıkta ve sağlıkta, partilerde ve kavgalarda artık onunla olmanı dayatan bir kültürle yoğrulduk. Bir gün gelip de arkadaşından yolunu ayırman gerekirse; "eski günlerin hatrına" susmak zorunda olduğun bir kültür. Bizi buna zorlayan birileri yoktu kuşkusuz. Ama gelenek ve kültür böyle bir şey işte. Mecburi olarak o yazılı olmayan kurallara uyarak yetiştik.

Bugünlerde bizim "arkadaş" çevresinde yoğun ve eğlenceli bir çalışma devam ediyor. 2 yılı aşkın süredir yaratılan değerlerin, verilen emeğin; daha da ileriye doğru sıçrayışlar gerçekleştireceği zamanları yaşıyoruz. Alevionline'ın merkezi olduğu bu yorucu ve heyecanlı çalışmalar; bir dolu internet sitesini de etkisi altına alıyor.

Renkhaber ve Ersin
Kuşkusuz "arkadaşlık" deyince, Ersin'den bahsetmemek olmaz. Ersin'le aşağı yukarı 2 yıldır birlikte projeler yapıyoruz. 3-4 aydır da Renkhaber'de, kendi ayakları üzerinde duruyor Ersin. Ben hiç bu kadar uzun süre, kendi başına, devamlılığı olan bir iş beklemezdim Ersin'den. Beni şaşırtmaya devam ediyor.

Yazar Sayım Çınar, sunucu Taylan Efe Çeki, gazete yazarı Hıdır Geviş ve ismini sayamayacağım bir çok dostun da katkısıyla; Renkhaber artık tanınan, önemsenen bir mecra haline geldi. Bunda Ersin'in emeği yadsınamaz.

Bir de "Bizim çocuklar" hadisesi var. Öyle bir yazı yazmış ki Ersin; "Bir hadise ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi." dedirtiyor insana.

Alevionline ve Ali
Alevionline'ın yayına girdiği Mart 2006'da, siteyle benden fazla haşır neşir olan bir arkadaşımız daha vardı. Gökçen... Kalbimizdeki yeri ayrıdır Gökçen'in. Kandır, candır, insandır... Günler, geceler boyu emek verdi bu siteye. Benden daha fazla. Kendi hayatından bile. Sonra ayrıldı Gökçen Alevionline'dan. Öyle gerekti, öyle oldu. Bocaladı elbette Alevionline. Gerçi Allah var, hiç bir zaman yalnız kalmadım. Hep destekleyenleri, emek verenleri oldu Alevionline'ın, bolca. Ama "benden fazla" emek veren bir isim olmamıştı Gökçen'den beri.

Bugünlerde bu durum değişti. Ali arkadaşımızın Alevionline'a haber koordinatörü olmasıyla birlikte; yeniden soluklandı Alevionline. Farklı bir Alevionline oldu. Çok emek veriyor, çok çaba harcıyor. Alevionline'ı yaratan isimler arasına adını yazdırıyor.

AGM
Aydınlık Gençlik Meclisi fikrini ortaya atarken; "Aydınlık bir gelecek, aydınlık bir gençlikle gelecek." diye de bir laf attık ortaya. Ben Pınar'ı oldukça geç tanıdım. Tanışıklığımız eski değil yani. Ama şunu söyleyebilirim ki; işte o aydınlık gençlik Pınar'dır. Pınar'ın elleridir o aydınlık geleceği yaratacak olan da. Kısacık da olsa arkadaşlığımız; "delikanlı" olması gerekenlere nispet edercesine, erkekcesine "delikanlılık" öğretiyor bize Pınar. Dik durulması gereken yerde dimdik. Hanımefendi olunması gereken yerde, hanım hanımcık. Nefer olunması gereken yerde de bir nefer. AGM için çok emek veriyor, çok çalışıyor.

Bizim çocuklar ve AGM demişken Serhan'dan da bahsetmemek olmaz. Muhabbet insanı ama kaypak değil. Açık sözlü ama patavatsız değil. Kibar ama omurgasız değil. Aydınlık Gençlik Meclisi adına çıktı Hacıbektaş'ta konuştu. İşin açığını söylemek gerekirse; Serhan'ın metnini ben yazmıştım. Serhan o metne bağlı kalmadı. Kendi konuşacağı metni almış, kendisine göre tekrar gözden geçirmiş. En doğrusunu yapmış, "önüne uzatılanla" yetinmemiş. Ancak ana hattın da dışına çıkmamış, kendisine duyulan güveni harcamamış. İşte böyle bir arkadaşımız o da.

Ve Daha Nice Dost-Arkadaş
"Bizim çocuklar" deyince; burada Alevionline, Renkhaber ve AGM'den bahsetme ihtiyacı duydum. Yoksa bizim çocuklar bu kadar değil elbetteki. Bir Aleviweb'imiz var. Serüvenin başladığı, kitabın ilk harflerinin yazıldığı yer. AW diyoruz biz kısaca ona. Bir de AWcilerimiz var. 17 yaşından, 60 yaşına kadar. Küçük kardeşlerimiz, amcalarımız. İyi günde, kötü günde bizimleler. Konserlerde, mitinglerde, pikniklerde, forumlarda... Burada saydığımız 4-5 kişi, buradaysa eğer; kuşkusuz onların sayesinde. Bazen sinir ediyoruz onları, bazen kavga ediyoruz, bazen sevindiriyoruz, kucaklaşıyoruz. Ama "bizim çocuklar" varsa eğer, onlar o bizim çocukların en fedakar, en sabırlı üyeleri.

Biz Aleviweb'de Alevionline'ın, Alevionline'da Aleviweb'in tanıtımını fazla abartmayız. Nedenleri var. "Tekelleşme", bir topluluğun önünü kapatan en büyük beladır. Aleviweb'i destekleyen başka Alevi haber siteleri, Alevionline'ı destekleyen de başka Alevi forum siteleri var. İki sitenin arasındaki ilişkiyi fazla abartırsak; bunun adı diğer sitelere haksızlık olur. O yüzden burada Aleviweb ve oradaki bizim çocuklar konusuna çok girmeyeceğim. Ama bu yazı da onlarsız bitmesin istedim.

Dışarıdan Destekler
Bu kadar saymışken; bu "bizim çocuklar" dediğimiz kabileyi dışarıdan destekleyenleri de saymadan olmaz. Ama şöyle bir düşündüm de; bu isimler, buraya sığmaz. Ayrı bir yazı konusu olur. En iyisi, gelecek yazıyı da "bizim çocukların hikayesi"nin yaratılmasına katkı sunanlara ayıralım. Bu yazıda bu isimlere hiç girmeyelim.

Sonuç Gibi Bir Şey
Genelde böyle yazılar yazmam. "Tek adam" olduğum söyleniyormuş sağda solda. Söylensin. Umrumda değil. Neler neler söyleniyor 2.5 yıldır. Söylenmeye de devam edecek. Benim kafamda; "Acaba Alevionline okuyucusu da mı tek adam olarak görüyor beni?" diye bir soru oluştu. İşte bu yüzden yazdım bu yazıyı. Hayır! Bazen insanların öne çıkması gerekir; "Bir adım öne" dendiğinde. Bu da öyle bir şey. Yaratılan değerlerin, bunca faaliyetin, bunca sitenin arkasında ben yokum. "Bizim çocuklar" var. Ve benim onlara vefa borcumdur belki; bu köşeden bir kez de benim hikayemi değil, Ersin'in de dediği gibi "Bizim Çocukların Hikayesi" ni anlatmak. Bir başka deyişle; emeğin, fedakarlığın, dayanışmanın hikayesini...