|
Belirsizliklerle dolu geleceğimiz. Sistem gibi düşünenler eziyor bizleri. Türkiye toplumsal bunalımlardan kurtulamıyor bir türlü. Demokratikleşmiyor, gittikçe çarpık ve kaypak bir liberalleşme düsturu yükleniyor. Sınıflararası bir demokratikleşme süreci beklemek safdillilik oldu. Yeni Sol söylem yetirdi varlığını, emek odaklı tek bir söylemi ne bulmak, ne de umut etmek mümkün artır.
|
Sol siyaset evrensellik ilkesini yitirmiş ve halkına günümüzün yeni muhafazakar liberalleri ile aynı çizgide çözümler üretiyor. Bir yandan küreselleşme, bir yandan milliyetçilik hareketlerindeki artışı destekleyen bir sol siyaset, günü kurtarmaya çalışıyor. Küreselleşmeye mi kayacak, yoksa şoven çizgileri mi destekleyecek belirleyebilmiş değil. Bu iki zıt kavram arasında dolanan Türkiye Sol'u, bocalıyor. Yönünü, politika üretme biçimini üçüncü dünya ülkeleriyle aynı kutba çevirmiş durumda.
Toplumsal çabaları sosyal adalet, sosyal devlet gibi pratiği unutulmuş alanlarda adını duyursa da, devletin çıkarları olarak kanıksatılmaya çalışılan ve çarpık sistemi güçlendiren, ekonomik varlık alanımızı küresel sermayenin beklentisi, rant ve yan sanayi dallarından kazanan çerçeveli düşünen bir Sol. Yükümlülüğünü yerine getirmek için çaba harcamayı geçin, yükümlülüğü küresel beklentiler olduğunu düşünen bir sol.
Siyaseti insan ve emek odaklı düşünen bir hareketin olduğunu unutan sol.
Türkiye genç ve dinamik enerjili bir topluluk. Umutsuzluğa düşmesi beklenemez aslında. Ancak burası Türkiye. Toplumunun yazgısını belirleyen her şey bir anda çıkar dümenlerinin suyuna bırakılabilir. Sistemin yıkılmak üzere olan bozuk yanlarına tutunma görevi size, karşısında olan size savunma görevi verilebilir. Kürt kardeşiniz sizin için, size düşman hedef gösterilebilir. Sünni kardeşiniz sizin için size karşı şeriatçı yapılabilir. Siz, size zayi olabilirsiniz her an yani. Bu kırılmadır. Sol kırılma. Sol çürüme daha anlaşılır olur. Neden mi? Çünkü Sol yok. Sol olsa bunlar olmaz, bunlara fırsat olmaz, oluşmaz.
Güçlü ve enerji birikimli olabilirsiniz. Ancak enerjiniz 'güzel damlı' bir bostana sıkıştırılabilir. Hep kendinizle oyalanırsınız. Büyük sorunlar karşısında küçülürsünüz. Küçültülürsünüz. Küçük ve yapay sorunlarla boğuşturulur, büyük ve gerçek sorunlarınız karşısında sise, dumana atılırsınız. Feryadınız askeri siren seslerine karışır. Durgun küçük su birikintileri gibi çürümeye itilirsiniz. Hastalık üreten bir Sol alır yerinizi. Yıllarca direndiğiniz kulvarlar kirletildikçe, boşaltılır içi. Size kalan Donkişot olmaktır, kendinize!
Kullanılan Kim
Türkiye demokrasisi hep 'kuruluş' fikrini tartışmakla geçirdiği için zamanını, bir bakarsınız bir sabah sokaklarda tanklar yürür, başka bir sabah da, mayoları üstüne kara çarşaflarını giyen kadınlar. Tankları yürüten de, çarşafları giydiren de amacı günlük olan partiler. Onların amaçları varsa da sizle ilgisi yok. Amaçları sizinle, varlık alanınızla ve beklentilerinizle, umutlarınızla kesişmez. Çünkü onlar asla siz için yola çıkmamışlardır. Bunun nedeni sizin, insanlığa karşı doğrudan sorumlu olduğunuzu unutmanızdır. Onların gürültülerini anlamamakla beraber, onlara kafa sallama alışkanlığınızdır.
Sorumsuzluğunuz, suskunluğunuz, alışkanlıklarınız nedeniyle çevrenizde yaşanan haksızlıklar, siz parçası değilseniz görmemenizle sonuçlanıyor. İnsan olarak bu siyasi çıkarcılara ve oyunbazlara, sahte timsah gözyaşı dökenlere güveniniz kalmamıştır. Ancak sosyal ve siyasal yorgunluk içindesiniz. Onurunuzu kaybetmiş durumdasınız. Eğitim, sağlık, işsizlik sorununun, tarım aldatmacasının vs. kişisel çözmeye çalışırsınız. Kendi sorununu çözemeyene altta kalana ağız bükersiniz. Kendinizden başkasını bilmezsiniz. Böyle artık dersiniz.
Politikacıların seçim günlerinde ve her daim çabalarında, inandırıcılıktan uzak olduklarını bilirsiniz ve; aralarında büyük bir fark yoktur dersiniz. İyi olan, az iğneleyen kazansın dersiniz. Kaybedenin sadece siz olduğunu bilirsiniz. Sol olsun, İslami olsun fark etmez sizin için. Bazıları da kendine muhalefet olsun, yeter ki o anlarda amaç siz ve sorunlarınız olmasın. Kendinize ait bir çözüm yoksa daha çok oy vermeye koşarsınız.
Ülkeyi yönetenler arada bir aralarına yeni umutlar da katmıyor değiller. Her biri ayrı bir cevher hem de. Nasılda hepsi ayrı ayrı seçkinler değil mi. Onların yönetiminde sizin çıkarlarınıza ve beklentilerinize yer yoktur. Niye olsun ki. Onlar ayrı dünyaların siz ayrı yaşamların peşindesiniz. Batı'nın AB'nin, ABD'nin, DB'nin ve İMF'nin çıkarları önemlidir onlar için. Onlar bunun için sizin gözlerinizin önünde çatışırlar, kendilerini yenilerler. Derman bizdedir derler. Birbirinden farkı adları olan partilerin oluşturduğu siyasi dengeler; lider sultaları, şahsi kaprisler ve yalanlar üzerine inşa edilmiştir. Siz, umutsuz ve çaresiz, örgütsüz, biçare, en az kötüyü seçmeye bazen 'kırılası' dediğiniz elinizle koşarsınız.
Niçin? Demokrasinin temeli olan seçme ve seçilme hürriyetini işler hale getirmek için. İşler mi demokrasi? Gelenin gidenin arattığı; siyasetin, devlet imkanlarını peşkeş çekmek, halkı soymak için yapıldığı bir ülkede demokrasiden, halkın çıkarlarına ve beklentilerine dayalı siyasi iktidardan söz edilebilir mi? İktidar olmak için hiçbir değer tanımayan ve hepsini kullanmaya ve tüketmeye hazır, sizi ve beklentilerinizi boşa çıkarmayı kendine amaç edinmiş bütün bu anlayışlara karşı ne yapılabilir. Nasıl reddedilebilir. Nasıl yepyeni ufuklar açacağız kendimize.
Sonuç olarak bu çarpık siyaset anlayışlarını yıkmak, kendimize güç ve çare olmak için ne yapacağız?
Açlar toplumu, yoksullar toplumu, umutsuzlukları artmış toplum olmakla nereye varacağız? Her şey bizim sırtımızdan hırsızlanmıyor mu, her şey bize oyuna dönüşmüyor mu?
Yabancı yatırımcılar için çok uygun bir ülke oluyor da bu ülke, bizim için neden açlık, yoksulluk, umutsuzluk oluyor.
Bunun yanında bizi vatan-millet-şeriat kümesinde tutmak isteyen anlayışların demokratikleşme, sivil toplumun güçlendirilmesi, insan hakları, kadın hakları, azınlık hakları, kültürel haklar ve kimlik sorunları konularına duyarlı olması beklenebilir mi? Asla. Halbuki güncel yaşamımız açısından bundan daha doğal bir şey olamaz.
Soldan Sağa Şeriat
Sol bir anlayış hiçbir ayırıcı özelliğe bakılmaksızın bütün yurttaşların eşit değerde ve eşit saygıya layık olduklarını düşünerek açılımlarda bulunmalı.
Her fırsatı kullanarak radikal, çılgın milliyetçi ajitasyon yapanların ortalığı sarması yine bu irade kaybı sorununun ürünüdür. Türkiye'de politik gelişim yaratan insan kaynağımız güçlü değil, duygusal. Her tür global ve derin dümen suyuna açık bir duygusallık bu. Bu nedenle Türkiye çok uzun yıllardır korkuları ile yaşayan bir ülke durumunda; kaosta.
Bu nedenle 1940'lardan günümüze 'sol da sağ da' demokratik toplum anlayışının gelişmesi yerine, karşı düşünceyi temsil etmektedir. Bu nedenle 1980 sonrası partileri neo-şeriat düzeninin temsilcileri olarak görmek mümkün. Sol'u da bu yapılanmanın katalizörü olarak deşifre etmek mümkün.
Siyaset yorgunluğunu şeriatı ve milliyetçiliği gündemde tutarak yol arayan Sol, bir kimlik değil bir katalizördür ancak. Türkiye din üzerine kurulmaya yöneltilmiş bir yapay siyaset arenasındadır bu nedenle artık.
Gerçek sorunlarla yapay sorunları birbirinden ayıramayan Sol, doğal olarak kan kaybediyor. Yaşam alanını yitiriyor. Yoksulluğun azaltılması ve gelir dağılımındaki adaletsizliğin giderilmesi yerine 'türban' gibi kendisine dayatılan ve tutunamayacağı gündem üzerinde iz arıyor kendine.
Sol, Türkiye'nin bütün ekonomik sorunlarını IMF'ye havale ederse, demokrasi kaynaklı sorunları veya bizim halletmemiz gerekenleri AB'ye havale ederse Sol mu olur.
Sol bu nedenle Sağ'ın dalgaları içinde kendi iradesinin dışında sürüklenen bir gemiye dönüşüyor.
Yeni sisteme karşı başarılı olma şansı var mı böyle bir Sol'un? Sol ve sorumlu Solcu yoksa ne mümkün.
Hasan Harmancı
hasan.harmanci@hotmail.com
Bu habere henüz yorum yazılmamış...
|
Çalışma Arkadaşları Arıyoruz
Alevionline ekibinin de içinde yeralacağı yeni bir proje için çalışma arkadaşları arıyoruz. Internetle ilgili olan bu faaliyetlerde Alevionline ekibi ile yepyeni projelere imza atmak isterseniz ve aradığımız niteliklere uygunsanız bizimle iletişime geçebilirsiniz....
